Op en rond Schiermonnikoog werken we aan de vitaliteit en bescherming van het bijzondere waddengebied. Niet met schop of monitoring, maar met aandacht, intentie en energie. De werkzaamheid hiervan is uitgelegd en wetenschappelijk bewezen door o.a. Lynn Mc Taggert. Ter illustratie neem ik je graag mee in wat ik onlangs ervoer.

Wat is een balanceringsveld?

Stel je voor: de eerste lentezon op je huid, na een lange winter. Die warmte doet iets met je — je ontspant, je ademt dieper, je voelt je even helemaal goed. Een balanceringsveld werkt op een vergelijkbare manier voor een natuurgebied of project. Het is een bron van harmonie en helende werking die je ter plaatse kunt uitnodigen.

Dit veld is niet zomaar iets — het is de afgelopen anderhalf jaar stap voor stap opgebouwd. Een bubbel van harmonische energie, zou je kunnen zeggen. Keer op keer werd de energie van het gebied waargenomen*, beoordeeld en waar nodig bijgestuurd. Langzamerhand ontstaat zo een veld van fijne energie dat ook ter plekke kan worden ingezet. Dat vraagt geduld en fijngevoeligheid: luisteren naar wat er is, en voorzichtig bijsturen als dat nodig is. Vergelijk het met het verzorgen van een kwetsbare tuin — niet ingrijpen en forceren, maar begeleiden en ondersteunen.

Hoe werkt dat ter plekke?

Ter plaatse stem ik me eerst af op stilte en open aandacht. Daarna nodig ik het balanceringsveld uit zich met de plek te verbinden. Dat proces vraagt tijd, concentratie en vooral goed voelen en luisteren naar de energie en wat het gebied laat zien. Zo krijgt die fijne energie grond onder de voeten — en dat helpt de plek goed te laten voelen, zodat daar de goede dingen kunnen gebeuren die voor die plek gewenst zijn.

In onderstaand filmpje vertel ik meer over werken met het balanceringsveld en wat het directe effect was op een kudde blatende schapen.

Oude wijsheid, nieuwe toepassing

Ecoloog en filosoof Matthijs Schouten schrijft in zijn werk over hoe de overtuiging dat de natuur bezield is ooit wijdverbreid was — en dat wij in het westen haar steeds meer zijn gaan bekijken door de bril van nut en maakbaarheid. Inheemse volkeren communiceerden vanuit een fundamenteel andere verhouding: niet als beheersers van de natuur, maar als gesprekspartners ervan.

Wat ik op Schiermonnikoog deed, voelt als een kleine stap terug naar dat gesprek

*Dit is de eerste blog in een serie over energetisch natuurwerk rond Schiermonnikoog. Volgende keer meer over het waarnemen van energie.